Aontán Dhá Fhearúl

Nasc is ea an t-aontán dhá fhearúl a cheanglaíonn dhá fheadán ionstraimíochta den trastomhas seachtrach céanna ar ais dhíreach. Ar gach ceann tá cnó, fearúl tosaigh agus fearúl cúil. Nuair a theanntar an cnó, suíonn an fearúl tosaigh ar an gcorp agus ar an bhfeadán agus déanann sé an séalú; beireann an fearúl cúil greim ar an bhfeadán agus neartaíonn sé an greim in aghaidh creathaidh. Ní theastaíonn táthú don nasc agus cruthaíonn sé cóimeáil ghlan in-athdhéanta ar an bhfeadán.

Úsáidtear é i línte ceangail tarchuradóirí brú agus leibhéil, i gcórais samplála agus anailíse agus i bpainéil rialaithe hiodrálacha; i saoráidí ceimiceán agus bia, ar ardáin amach ón gcósta, i línte tomhais i seomraí innill long agus i dtrealamh tástála eitlíochta.

• Ní mór trastomhas seachtrach an fheadáin (orlach nó méadrach), tiús an bhalla agus an cruas a bheith ag teacht leis an nasc; tá roinnt méideanna orlaigh agus méadracha an-ghar dá chéile, agus níor cheart iad a mheascadh.
• Ní mór don fheadán dosmálta a bheith ainéalaithe agus a dhromchla a bheith saor ó scríobanna; milleann scríobanna fadaingeacha an séalú.
• Níor cheart cnónna, fearúil agus coirp ó mhonaróirí éagsúla a mheascadh le chéile.

Nóta cóimeála: Ní mór an feadán a ghearradh go cearnach agus gan bhorradh, agus é a bhrú isteach go dtí an ghualainn stoptha sa chorp. Tar éis an cnó a theannadh de láimh, castar é leis an spanóir an líon castaí atá i dtreoracha an mhonaróra; is féidir an chóimeáil a fhíorú le tomhsaire bearna.